30 Paks Me Na Naman:

21. Ako ay Tirador ng Kaning Lamig. Di ko type ang bagong luto, mas gusto ko yung kaning-lamig. Bahaw tawag namin dun sa Timbuktu. At ayoko din ng medyo matubig. Mas enjoy ako kainin yung ilalim, yung tutong. Request ko lagi sa nanay ko, pag magsasaing sya, sunugin nya para maraming tutong.

22. Naks, collector. Kulektor ako ng mga kung anu-ano hindi ng kuryente. Kapag naka-hiligan ko, kinokolekta ko. Pag me nagustuhan akong author ng libro, lahat ng libro nya kinokolekta ko. Noon, nakahiligan ko magka-gelpren, ayun nangongolekta ako. (waw hampogi) Pati lumang tao kinikolekta ko.

26. Problema ko pa rin kapag nalalasing, ako ay nagba-blackout. Nai-wento ko na ito dun sa nakaraan kong post na Blackout Pare! Kaya di na ako gaanong umiinom. Gatas na lang.

27. Ako ay isang dakilang tae! Masyado mabilis ang aking metabolism kaya pagkakain ko, ilang minuto lang kelangan ko nang bumoto. (men’s room) Ganun talaga ang healthy. (ekek)

Sa mga nagkukusa, ehem.. ala ay hindi po ako tumatanggap ng donasyon. Hindi pa. Wahahahaha! Ang raket pong ito ay papunta lahat sa charity. Buti pa si Charity, mayaman na. Ang charity ko po ay ang aking iba pang blog na pinag-aaksayahan ng oras. Balak ko kasi every two months, isang blog. (joke lang, ano palagay mo sa kin, si Curacha, walang pahinga?)

Ang blog na The Antisocial ay matagal na pong bukas, noon pang undas. At ang isa pa, ang Ibangon ang Bayan na kasalukuyang binubuo pa (nag-aaral pa ng wordpress) ng aking technical team (ako) at malapit nang mag-ribbon cutting. Harinawa bago mag-Disyembre eh mabuksan na.

Pero kung akala mo me patawa dun, sori ka, pang-asar meron. Nasanay ka naman masyado.

Sa mga nag-link po dito ke Kulapo, tenkyu. Busina lang kayo para naman mai-return of the comeback yung favor. Sa mga links na nawawala sa aking jootsroll, pakikalabit lang po ako.

O sya sya, tama na daldal. Heto na po and ikalawang yugto….

30 Paks Me Tu:

11. Mahilig ako sa dila, at mahilig din akong gamitin ang dila ko. Ayan ka na naman…. lenggua. Yun ang paborito ko, at mahilig din akong mag-aral ng ibang mga salita. Sempre two in one, dila as in tongue.

12. Pag ako’y nalulungkot, daliri lang ang ginagamit ko, gagaan na pakiramdam ko. Andyan lang naman sa tabi ko ang gitara, laging naka-abang na kalabitin ko. Tempalok!Tempalok!

13. Kahit di ako marunong kumanta, mahilig akong gumawa ng kanta, kahit na alang wenta. Likas kasi akong te-maarts, kaya yung mga tula ko na ala Huseng Batute, ginagawan ko ng tono. Basta me tono.

14. Mahilig ako sa KFC.(uy ads, me raket na naman) Minsan nga, mamamatay na ko, KFC pa rin hinahanap ko. Pinger lickin guudddd!

15. Maraming beses na rin akong dapat namatay. (morbid naman nito) Kaso likas na masamang damo, di makayanan ni Kamatayan ang powers ko. Sa sobrang kapal na ng mga hasang ko, di na umubra yung mapurol nyang karit. Kaya nga madalas feeling ko super hero din ako. Naks naman.(talaga lang ha?)

3. Gulp Buddy. Bata pa ko, mahilig na ko sa golf (gulp, as in ang bata kong manginginom) pero ngayon, di na, pagatas-gatas na lang.

5. Yosigawane? Bata pa ko nag-umpisa magyosi, kasi dahil ako bunso, ako lagi inuutusan ng mga kuya ko bumili. “O eto 2 piso, bumili kang limang malboro, sindihan mo na ha!” Kaya nag-umpisa ako sa Marlboro, nagpalit sa Phillip with matching stork (brr!lamig!), More (yung blue seal na brown na manipis para sosi), hanggang madiscover ko yung Marlboro Military kung tawagin, blue seal na Marlboro Green. Ngayon, tabako na yosi ko, para Hemingway ang dating, pwe! (Black & Mild Cigar), sarap lasa tsokoleyt!

6. Been There Done That! Sawa na ko sa buhay. Di ko ibig sabihin na magsu-suicide na ko. Wat ay min tu sey is, been there done that! Masyado makulay buhay ko (oo mas makulay pa ke Wahab Akbar) walang sinabi ang rainbow.

7. Virginal. Maaga akong nabinyagan, kung kaya maaga din akong nag-feeling mature. (proof: rayuma at HIV as in Hair Is Vanishing)

8. Laglag Panti Gang Member. Dati nagongolekta ako ng panty ng mga gerlpren ko. Mas type ko kasi sya isuot di masikip. Ngayon hindi na, bumibili na lang ako ng boxers.

Minsan, nakatambay ako, me nagwawala. Walang maka-awat. Takbuhan sila sa likod ko. Ang alam ng marami, ako lang pede makapag-paalis kasi nga “matapang” daw ako. Lapit yung nag-aamok, “Sino matapang dito, mga hinayupak kayo!” napatapat sa kin, “Ano ikaw papalag ka?” sigaw nya sa kin.

Tumayo ako, sabay sigaw ng mas malakas, “O bakit ano ha? Gusto mo away? Ha? Matigas na buto mo ha? Naghahanap ka talaga ng away ha? O sige, kanya-kanya tayo.. maghahanap din ako, dun ka.. dito ko.. anakanang…”

Ikaw ba inabot ka na ba ng siyam siyam? Madalas ko kasing marinig ito sa mga papagong pagong na mga nilalang. “Walastik! Inabot ka na ng siyam-siyam!” Ano ba talaga ibig sabihin nun? Malay ko, kaya ko nga pinost ko dito eh, baka kasi buhay pa yung lolo ng lolo ng lolo mo, maitanong natin.

Pero ang dating talaga sa akin nun e parang sobrang bilis pa rin ni siyam-siyam kahit na anong gawin natin. Kasi di mo naman pwedeng sabihin na mabagal ang siyam siyam kasi nga inabutan ka di ba? E di op kors, mabilis.

Pero nung humarap ako sa mahiwagang salamin… akalain mo, tinanong ako. Mas mabilis ba ang siyam siyam sa alas kwatro? Kung si Lydia deVega at Elma Muros ay mabilis pa sa alas kwatro, abutin naman kaya sila ng syam syam?

Nak ng teteng, mukhang paduguan na naman ang ilong to.

Kinailangan kong magsagawa ng mala-impaktong eksperiment. Para scientific. Feeling ko mythbuster kaya kumuha ako ng dalawang big-time wall clock at ipinako ko sa pader nitong apartment namin. Magkasabay ang oras, sabay ko itong binuksan, synchronized para parehas. Itinutok ko sa kanila yung webcam ko para recorded at walang siguradong mandadaya. Magkaka-alaman na dito kung sino ba talaga ang maituturing na Pilipins fastest.

O bakit? Uyyyy…… interesado…. nag-aabang ng sagot! Bakit inabot ka na rin ba ng syam-syam? O katulad ni speedy gonzales aldale andale, mabilis ka pa rin sa alas kwatro?

At ang resulta ng eksperimento ko? Sa susunod na post sasabihin ko. Kung ayaw mo at kating-kati na paa mo, mag-eksperimento ka ding mag-isa mo.

Kasi naman pinagchichizmisan dito yung mga pangalan ng mga tao na patawa at pang-asar din na mabuti na lang hindi nila isinusumpa ang kanilang mga magulang sa pagbibigay sa kanila ng maantut na pangalan dahi talaga namang di kanais-nais sa pandinig at malamang mawalan ka ng panlasa sa pagkain. Huuu. Parang hiningal ata ako dun.

Anyhoo, naalala ko tuloy yung isang kwento dito sa Merika na nabasa ko noon sa dyaryo. Me isa kasing Intsik dito na nag-petisyon palitan ang kanyang Chinese name at gawing americanized. Ang pangalan nya ay Fuk Kwing Kwok. Ang eksplanasyon nya dun sa huwes na me hawak ng kaso nya, kasi daw madalas daw syang napapa-away dahil sa pangalan nya.

Nung tinanong nung huwes kung bakit, kasi naman daw kung tawagin sya ng mga tao, “Hey yo, Fucking Cock!” Kaya mas mabuti na daw na magpalit na sya ng pangalan bago pa siya makapatay.

Sa ating mga Pinoy di maiiwasan na magkaron tayo ng apelyidong uber-lalim na Tagalog at madalas pa nga eh di kanais-nais. Sa isang kumento nga dun sa post ni kotseng kuba, me babae daw na nagdadalawang-isip pakasalan yung dyowa nya, kasi nga naman pag kinasal na sila, ang magiging pangalan nya ay Mrs. Bayagna. Sagwa nga naman. Baka mapagkamalan pa syang operada.

Minsan napanood ko sa TV, isang heneral sa Pinas na me maantut na pangalan, si General Luga. Sir, bosing, bostsip, amo, eto eh napag-uusapan lang, baka mamaya pag-uwi ko eh maala-Jonas Burgos pa ko eh, mahirap na. Naisip ko kasi, hindi kaya natatawa yung mga bataan nya, kapag tinatawag sya. Biruin mo, General Luga, hansagwa! “Hoy sarhento, umayos ka na, andyan na si General Tulok!”

General Tulok pala ha!

Dito naman sa me bandang amin, me kababayan kaming tagadun din sa Timbuktu. Ang apelyido nya, Maramot. Medyo masagwa nga naman. Kaya pinapalitan na din nya, sempre kelangan americanized na di ba?

Ayun pinapalitan na nya. Ang apelyido nya na ngayon ay Selfish.