Nung isang araw, Dec. 31, inutusan ako ng nanay ko na bumili ng isang tasang patis at isang boteng suka ng Jollibee. Kase nagkakatamaran magluto para sa Media Noche. Tutal kami kami lang naman sa bahay, yun na lang.

Sempre, nautusan, e di bili naman ako. Sabi nung Ate ko, “yung kotse ko na dalhin mo.” Yoko nga, mas gusto ko i-drive yung akin sempre, kase para lang akong nag-go-gokart dun sa Subic no.

Pag-apak ko sa gas, parang me malabot na nadaanan, parang hump. Hmnnn.. ala namang hump dito ah… Diniinan ko pa apak sa gas. Ayaw talaga, parang me pumipigil. Ayaw mo ha?.. nilakasan ko pa.

Pagtingin ko sa kaliwang bintana ko, meron palang kumag na sigaw ng sigaw. “Whaddafak!! #$&%%^&%! Balablabala at bla pa!”

Anakanang, sya pala naka-harang. Yari. Purdos si mini-buraot ko. Huhuhuuhu!

Pagbaba ko, sabi sa kin nung driver nung trak, “What the fuck are you thinkin kid? Do you think your mini is good for my truck?” Who do you think you are, Mad Max?”

Kakamot-kamot ako sa ulo,”Sorry man, my mind is somewhere else..”

Ni-check ko yung tama. Wahhhhh! Yupi yung kotse ko, samantalang yung sa kanya, bumper lang ang nayupi at halos walang gasgas. Galit na galit yung kolokoy. Sabi ko wag na sya magalit, me insurance naman ako. Sinipa-sipa nya yung bumper nya na nayupi. Hanggaling! Bumalik sa dati. Parang walang nangyari. Samantalang yung sa akin.. it’s a wreck!!!!

(Si Tagpi na sya ngayon)