(hango sa librong “Alamat ng Tropang X”)

One day isang araw, nakatambay kami ni Clapton sa me gilid ng library. Nakita namin yung mga chikababes, lumalabas ng CR, holding hands. Dahil sempre, iskulmeyt naman, alam namin na hindi sila mga tibo.

Ewan ko ba, bakit nga ba pag mga babae, pwede mag-akapan, at magpuluputan, hokey lang. Hindi masagwa. Katunayan, tanggap pa ng lahat at walang halong malisya kapag papanoorin mo. Okey din naman kahit na sila ay mag HHWW. (Holding Hands While Walking, anokaba!) Pero imaginin mo kung pareho silang lalaki, ano sa tingin mo?

Parang medyo alam na namin ang sagot sa tanong namin. Pero dahil wala na naman kaming magawa, nag social eksperiment na naman kami. So ang ginawa namin, lumakad lakad kami sa catwalk. Ako at si Clapton. HHWW. Pa sway sway pa. Subok lang. Sabay banat pa ni Clapton, gamit ang mala Rey Langit na boses, “Pare, pa-kiss.”

Di pa kami nagangalahati sa nilalakad namin, naghanap na kami ng Bonamine kasi muntik na kami masuka sa pinag gagawa namin.

“Yuck, tol kadiri.” sabi ni Clapton. “Honga, tumindig balahibo ko. Wag na natin ulitin ha?” Sabay hagalpakan kami ng tawa. Yung ibang mga ekis naman, halos maihi.

Natural ata tayong me diskriminasyon sa balat.

Me mga tropa naman kaming mga badinger-z at mga ex-men. Open naman kami sa mga ganung bagay. Pero masagwa pa rin siguro kung ikaw ay straight. Ewan ko. Basta.

Sabi pa nga nung isang kebigan kong bading. “Siguro kaya kayo takot eh dahil, 1. bading ka din or 2. me karanasan ka na sa bading.” Namula ako sa sinabi nya, muntik ko nang upakan (joke lang) trops kame. I-psychologize ba kami. Wahahahah!

(same-o same-o)

Kahit ngayon, in na in dito yung babae sa babae na relasyon, mas in demand pa nga. Pero yung sa kapwa lalaki, open din pero di ganun kataas ang public demand. Katunayan mas gusto pa nga ng mga kelots yung ganun. Kung bakit? Secreeeet.

Dami mo satsat pare. Pa-kiss na lang!