Ewan ko ba. Lahi na ata namin talaga nuknukan ng sarap matulog. Tanghali na at tirik na ang araw, tulog pa rin.

Noon sa bahay namin sa Dimasalang, dahil nga sangkaterba kaming magkakapatid, hiwalay ang kwarto ng babae at lalaki. Ang kwarto ng mga babae, malinis palagi maliban sa kalawanging arinola na naka istasyon doon kapag gabi na. Ang kwarto naming mga lalaki, ubod ng kalat. Maghapon magdamag, ni magtupi ng kumot walang gumagawa. Kasi naman, tanghali na lahat kami kung bumangon.

Tirik na tirik na ang araw, nakababad pa sa kama. Minsan nga, palubog na rin ang araw, dun lang magigising. Kahit pa nga nagkakasunog na, sarap pa rin ng tulog, para lang nananaginip. Pag me lindol naman, mas lalo pang napapasarap kasi parang pinaghehele lang. Tulog mantika talaga.

Lahat kasi kami, me mga nunal sa batok. Naks, habulin ng tsiks! Ganun daw pag me nunal sa batok. Actually mas tutut ata yung takaw-tulog.

Nalaalala ko pa nga. Kapag bumanat na sa TV yung 3 o’clock habit, kelangan ko na gisingin yung mga kuya ko, kasi kinakabahan na ang nanay ko. Baka daw hindi na humihinga yung iba.

Minsan, napasok kami ng magnanakaw. Mga akyat-bahay. Napag-alaman yata na sobra kaming sasarap matulog. Wala man lang sa aming nakaramdam, ubos na ang gamit. Yung isa kong kuya, kung makatulog naka-alahas pa ata. Basta ang alam daw nya, suot suot nya ang relo nya ng matulog, ultimo paghuhubad ata ng relo nakatamaran pa.

Ayun. Paggising namin, ubos na ang gamit. Pati yung suot suot na relo ng kuya ko, natangay din. Grabe. Grabe kung matulog.

Kaya sensya na pipol. Napasarap ata ng husto tulog ko. Kala ko nga tuloy tuloy na gising ko, naalimpungatan lang pala. O hayan me post na ko ha? Pwede na uling matulog.