Sa mga nakakilala sa akin kahit na anong pagtalikod ang gawin ko sa mga piktyur ko rito, buking na buking ang bertdey ko. Kahit pa di naman na ako nagbebertdey at ayoko nang maalala pa ang bertdey ko, sila mismo ang magkukusa na ipaalala sa akin kung gano na ako katanda.

Kahit pa nga ba kabertdey ko si Dolphy, di naman ako ganun magpatawa. Kasi nga mas ka-level ko pa si Panchito. Actually, mas type ko ang mga tipo nina Chiquito, Palito at sempre pa, ang walang kamatayang si Cachupoy. Wahahahahah! Kasi naman, grabe sila magpatawa. Namamatay ako lagi kakatawa sa mga super corny na mga jokes nila. Wahahahah ulet!

At dahil di na ako nagse-celebrate ng bertdey ko, magse-celebrate na lang sana ako ng aking ika 6th anniversary ng pagiging 30 yrs old noong July 25. Kaso mo, kung anuman ang natitira kong pera, nakotongan pa ako ng husto.

Isang araw bago ako magbertdey, naispatan ako ng isang magiting na alagad ng batas. Naalala ko minsan sa Pinas, sakay ako ng dyip.. sa me bandang Quiapo, me pumara sa dyip. Sabi ng mamang drayber na kopong kopong pa ata eh nagda-drive na… “Ale, sa bandang doon po ako hihinto, kasi me alagad ng batas!” Napatingin na lang lahat ng pasahero na parang sinasabing… “ano daw?”.

Eniwey, balik tayo sa wento kong

So ayun ipinakita ko ang aking mga papeles kulang na lang pati ang aking birth certificate pati bio-data at 2×2 piktyur ID. Pero dahil me problema nga daw dahil nakatimbre sya sa bahay ni kuya as stolen car, no choice kundi sumama ako sa presinto. Muntik muntikanan na akong mapiktyuran para sa mug shot. Ayoko lang pumayag kasi kelangan daw sa piktyur ay nakaharap.

Kaya ipinakita ko sa kanila ang aking blog kung saan lahat ng piktyur ko ay nakatalikod. Doon lang ata sila pumayag na wag na akong piktyuran kasi baka nga naman mapunta yung piktyur sa blog ko eh kahiya-hiya kami pare-pareho.

Napag-alaman ko na dahil pala naglipat-bahay ako, lahat ng sulat at sempre mga bills ay doon sa LA address ko napupunta. Kung kaya di ko alam na hinahanting na pala ako nung kumpanya na nag-finance ke Tagpi. At dahil di nila alam kung saan ako kokontakin, at sempre pa, wala na rin ako maibayad, inassume nila na nanakaw na si Tagpi. Kaya ayun, nakatimbre na sa buong around the world ang kotse ko. Hanggang sa buong kalawakan, nakatimbre na rin ke Shaider.

At dahil delayed ako sa bayad, kailangan ko mag-magic agad agad ng kulang sa $1000 para hindi dalhin sa impound si Tagpi. Sakto naman na bukod sa mga singkong kulot, me 200 ako sa bulsa, pambili ko sana ng bertdey cake ko, at me maawain na nilalang na hulog ni Lord na nagpautang sa akin nung kulang. Kaya hayun, nakahinga ako ng maluwag, at nakauwi rin ako ng matiwasay kasama si Tagpi.

Hanef talaga, ang agang pabertdey. Bigla tuloy sumakit ang ulo ko. Kaya naman tone-toneladang togmolodon ang nilaklak ko pagdating sa bahay.

Whyyyyyyyy?!!!!!!!!!!!!!

Araw-araw di na ako naubusan ng spam. Tinapay na lang nga ang kulang. Di na ako kumakain ng Ma-Ling kasi me kakaibang kwento dun. Spam na lang. Eniwey, sa dinami-dami ng spam sa one thousand syete mil kong mga email address, kahit mag-arkila ako ng sampung sekretarya taga-earse lang ng mga spam, eh kulang.

Kung sineryoso ko sana yung mga emails na yan, malamang mas mayaman pa ako ke Bill Gates dahil araw-araw, nananalo ako sa mga email lottery. At linggo linggo, me malayo akong kamag-anak na uber yaman na kamamatay lang at pinapamanahan ako ng milyun liyung pesoses. Wala pa dun yung mga nag-aalok sa kin ng negosyo mula sa Nigeria. At yung mga taga bangko sa Africa na naswertehang me namatay na kliyente at ako ang napiling pagkatiwalaang gawing claimant. Eh di sana meron na nga akong sampung secretary taga basa ng emails ko.

Pero malamang din, eh naubos na lahat ng kamag-anak ko dahil tuwing hindi ko sinusunod yung mga chain emails na sinasabihan akong i-forward sa sampung mga ka-repapits, eh me mamamatay daw na malapit sa akin. So far wala pa naman, maliban dun sa isa kong kuko sa paa.
Siguro din, kasing laki ng ng poste ang aking “future” (hinaharap, ano ka ba? rated PG dito) sa dami ng mga nag-ooffer sa akin ng mga viagra at kung anu-anong pampalaki ng…. katawan.

Pero minsan ika nga eh once in a blue moon, me naliligaw na ok. Kaya naman itinatabi ko para kapag wala pa akong ganang mag-sulat ng walang kawawaan, pwede kong i-post dito. At kahit yung ibang mga banat eh kopong-kopong pa at gasgas na gasgas na kagaya ng mukha ni Jograd, pang-asar pa rin.

Kaya eto ang iba. Ang ayaw ngumiti….. pangit!

In a pet shop… Customer talking to a parrot…
Customer: Hoy! Can you talk ha?! Imbecile!!!
Parrot: Wat do you think of me, deaf mute?! Can you fly ha? Pakyu!!!

Passenger taps taxi driver’s shoulder…
Driver: WAAAAAHHHHHH! !!!
Pasahero: Bakit ka sumigaw?
Driver: Sorry bossing bago lang kasi ako sa taxi. 25 years kasi ako driver ng punenarya.

Isang chaka na babae, hinoholdap…
Holdaper: Holdap ito! Nyahah! Akin na gamit at pera mo!
Babae: RAPE! RAPE! RAPE!
Holdaper: Anong rape? Holdap nga to eh!
Babae: Wala lang…. Nagsusuggest lang naman…

(in a cabinet meeting …)
GMA: Oshige … kung shino man ang tamaan ng bola na ‘to ay siyang magre-reshign ha?
(initsa ang bola, tumalbog pabalik sa kanya …)
GMA: Oooo … praktish lang un noh? Ulet!

Mom: Baby, you’re good in math. Now I’m going to ask you a question.
Baby: Sure mom
Mom: If your daddy gives you 3 apples and I give you 4 apples, what’s your answer?
Baby: Thank you po!!!

BF: Mahal, may malaki ako problema, eh…
GF: Wag mo sabihin problema MO lang… problema NATIN dahil nagmamahalan tayo. Ngayon anong problema natin?
BF: Nabuntis natin si Inday at tayo ang ama.

Pare1: Pare mukhang anlalim ng iniisip mo ah?
Pare2: Nanaginip kasi ako kagabi, kasama ko daw 50 contestants ng Ms. Universe.
Pare1: Swerte mo naman teng! E ano problema dun?
Pare2: Kasi tol, ako nanalo!!!

Pare1: Pare, bat ba hanggang ngayon wala ka pang syota? Wala ka pa bang napupusuan?
Pare2: Meron! Manhid ka lang!!! Chaka to…..

Killer: Father mangungumpisal po ako.
Father: Ano ba ang kasalanan mo iho?
Killer: Nakapatay na po ako ng 20 tao.
Father: Bakit?
Killer: Kasi po naniniwala sila sa Diyos, kayo po ba naniniwala din sa Diyos?
Father: Dati yun no?… pero ngayon trip trip na lang!

Pasyente: Doc takot po ako sa bunot..
Dentista: Ganun ba? Eto gamot pampatapang ng loob.
Pasyente: (ininom ang gamot)
Dentista: Ano matapang ka na ba?
Pasyente: Oo doc! Puta pag may gumalaw ng ngipin ko basag ang bungo!

Ang mga Bisaya di ko maintindihan English nila. English ng isda… pis. English ng mukha… pis. Ng pandikit… pis. Ng kapayapaan.. . pis. Tinanong pa ako kung saan ako nakatira… Pis 1 o Pis 2? Pisti!

Oh.. ang bisayang magagalit, mapipisti? Pis tayo bay. Kadyot lang man ba.

(DISCLAIMER: Hindi sa akin galing ang mga joke na yan kundi sa spam. At bisaya din ako.. minsan.)

(hango sa librong “Alamat ng Tropang X”)

Naabutan mo na ba ang singkong kulot? Kung ikaw ay myembro ng generation XYZ, malamang hindi. Pero kung ikaw ay kasingtanda na ni Kopong Kopong, sigurado, pasok ka!

Wala lang. Kasi habang nagmumuni-muni ako habang nanonood ng palitan ng dollars at pesoses, di ko maubos maisip kung bakit, habang tumatanda ako, lumiliit ang halaga ng pera. Naiisip ko tuloy kapag natigbak na ako eh can’t afford ko na ang halaga ng kabaong. Kahit magpa-cremate mahal din.

Balak ko sana wag na mamatay para di ako magastusan. Pero malabo. Kaya ang solusyon ko dun, para makatipid, bibili na ako agad ng kabaong habang medyo mura-mura pa ang kahoy. Narra para mas matibay hindi bubukbukin.

Enihoo, naalala ko din yung pera noong araw, noong mga panahong nasa elementary pa kami ni Mahoma. Noon kasi, yung baon kong beinte singko sentimos, nakakabili na ako ng palamig at sinulbot (banana cue po iyon). At sempre, me tira pa ako para ipambayad kay Ma’am dun sa pulburon na ibinebenta nya sa classroom. Kahit di masarap, kelangan bumili ka ke ma’am para mataas ang grade mo. Nakakaiwas lang kami bumili ng polvoron kapag me supply na nutri-bun sa canteen. At kapag me piso ka, makakabili ka na ng house en lot. At ang mga singko ay iniipon namin. Nautuwa kasi kami dahil kakaiba sya, kulot.

At kahit bata pa kami, me savings account na kami sa Banco Filipino. Yung mga sampera na square ang madami kaming naiipon, bukod kasi sa paborito yung ipamigay ng mga lolo’t lola namin, magaan din kasi sya sa bulsa. Sa sobrang gaan nya, lumulutang sya sa tubig. Oo, pramis.

Hinalughog ko ang internet para malaman kung bakit ginawang kulot ang singko na yun. Di naman kulot si Tandang Sora. (tol, piktyur nya ang nakalagay dun, see pic. ayun andun sa itaas) Kaso, wala akong makita eh. Siguro kaya ginawang kulot yun, para kapag hinahawakan mo, madali mo syang malalaman kung singko nga sya. Siguro din, dahil disco era noong mga 70’s, uso ang afro, kaya ayun, sumunod sila sa uso. Baka rin naman kulot yung chairman ng banko sentral noon.

Ngayon me singko pa rin naman, kaso mo butas na sya. At di ko rin malaman kung bakit nag-i-isyu pa nito. Eh yung beinte singko nga wala ka na mabili eh, singko pa kaya. Mas mahal pa nga ata ang value nung bakal na ginagamit para gumawa nito. Sana ginawa na lang nilang plastic para mura. Pwede pa i-recycle.

Di naman ako nahirapan maghanap ng piktyur ng singkong kulot. Yun, madali hanapin. Kaso hanggang ngayon, di ko pa rin makita yung kapatid ng singkong kulot, si singkong duling. Bukas ko na lang sya hahanapin, gabi na.