Kahit pa alam kong nalaglag na ang panty ni ma’am sa aking mala-impaktong pik-ap line, tinginin ko marami pa rin syang third at fourth thoughts.

Papano nga ba naman nya ko seseryosohin eh dose anyos pa lang ako. Kahit pa medyo mama naman na ako kung pumorma at malaki naman na ang aking….. boses, sempre, estudyante nya ako. Pangit tingnan.

Kung di mo alam ang sinasabi ko… flashback ka muna dito…

Eh kaso mo, tinamaan ata ako noon ni kupido o sadyang mainit lang ang panahon, tinuloy ko pa din ang kanyang supply ng bulaklak. Laking tuwa naman ng nagtitinda ng bulaklak sa me gate dahil buhay na buhay sya sa kin.

Isang araw, tinigilan ko na. Bukod kasi sa nangangayayat na ko sa gutom tuwing recess kakabili ng bulaklak, di naman masyadong epektib. Oo nga’t me libre ngiti galing ke ma’am, tingin ko medyo lugi pa rin ako sa labanan. Di na to madadala sa tyaga at nilaga. Kailangan ko na mag-iba ng tactic.

Nagkataon, bertdey ni ma’am nun. Kinutsaba ko yung bespren kong si Lawin (after so many kopongkopong years, naispatan ko na sya sa facebook).

Ang gimik:OPERATION LEPS TO LELEPS. Dala dala ko yung aking knapsack. Kunyari-kunyarian me regalo kuno ako ke ma’am na nasa loob ng aking knapsack at papapikitin ko si ma’am. Pag pumikit, oks, pipilipitin ko dila.

Tapos na ang klase, nag-iisa na lang si ma’am sa klasrum. Lapit ako. Si bespren naiwan sa me pinto at nagsilbing lookout. Medyo kinakabahan ako nun, pero sabi nga ng lolo ko, daig ng maagap ang masipag. Wag kang mag-alala, wala naman akong balak reypin si ma’am.

Binati ko si ma’am ng happy bertdey. Sabay ngiti nya nung makita ako at pilit na ipinalabas ang kanyang mga biloy na kasinglalim ata ng biloy ni Raul Aragon…

Buraot: “Ma’am me regalo ako sa yo…”

Ma’am: “Ows? Talaga ha?”

Buraot: “Oo, pero pikit ka muna..” sabay dukot kunyari sa bag ko…

Ma’am: “Bakit naman pipikit pa ako?” nakakahalata ata…

Buraot: “Basta ma’am.. surprise.”

Ma’am: “Sige…” Pumikit na si Ma’am. Kumagat. Ayos na ang buto-buto..

Pagkapikit na pagkapikit nya, ibinaba ko yung bag ko, lumapit ako sa kanyang mukha, hinawakan ko yung buhok nya at nilips to lips ko sya. As in Leps to leleps, mouth to mouth, garaganta to garaganta, larynx to larynx, at esophagus to esophagus.

Para akong nasa cloud 9 habang ninanamnam ko yung gilagid ni ma’am. After 45 years,  di na ata sya makahinga sa aking multi-purpose CPR,  kaya binitawan ko na sya.

Hindi ko alam kung medyo napahiya sya, na-shock sa ginawa ko o kumalat lang ang mga lipstick sa mukha nya sa paghalik ko kasi sobrang pula ng mukha nya. Tingin ko, parang grogi si ma’am at mukhang di nya matandaan kung nasan sya. Para kasi syang napatulala at napatingin sa malayo.

Nung medyo mahimasmasan sya, nagkakandirit papuntang banyo at nag-iiiyak.

(Sempre me karugtong pa ang istorya kaya abangan mo na lang. Kelangan ko din naman matapos ang kwentong to bago matapos ang Pebrero.)