Gumapang Kang Hubad sa Kulugong Ibabaw

Mahigit isang linggo na naman akong gumagapang sa lusak, sa putik na kulang na lang ay paglubluban ng kalabaw.

Gamit ang aking mahiwagang araro tungkod, taas noo pa rin akong nagpipilit kahit na namimilipit na lumabas labas ng bahay at maglabas masok sa trabaho. Dangan naman kasi eh umatake na naman ang isa sa aking major problem.. ang aking rayums.

Pilit na namang nire-remind sa akin na wala na akong karapatan gumamit ng kalendaryo. Mabuti na lang naimbento ang bingo. Kaya ata yung mge oldies but goodies dito sa isteyts ay mahilig magbingo. Siguro yun ang nagpapa-alala sa kanila na sila ay kasali pa sa mga bolahan. At kapag nawala ka na sa bingo, sigurado ikaw ay isa ng abo.

Yung isa kong repapits sa sobrang awa ata sa sakit na sinasapit ko, nagmistulang tulak at inabutan ako ng kanyang prescription drugs na painkiller. Isa syang air force veteran at meron syang matinding sakitchupoy sa likod kung kaya morphine na ang iginagamot sa sakit nya. Ayoko namang subukan kasi baka mag-enjoy ako ng husto mahirap na. Wahahahah!

Eto ako ngayon, nagtitiis at nagngungu nguyongoy sa sakit na sinasapit ko. Kung bakit naman kasi andaming pinamana sa kin ng tatay ko, pati itong gout isinama pa.

Hay buhey…

Posted in: amerkanong hilaw, promdi, sakitchupoy

Tags: rayuma, sakitchupoy

This entry was posted on Thursday, June 18th, 2009 at 6:09 pm and is filed under amerkanong hilaw, promdi, sakitchupoy. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.