Dun sa mga nakaka-alam, kakabertdey ko lang.

At dahil beinte uno na ko, okey sa olrayt. Siguro naman ngayon, pwede na akong magpatuli. Nakakahiya na kasi sa mga nililigawan ko eh, kinakantyawan ako na supot.

Di ko nga maintindihan bakit ganun ang tawag dun. Dahil ba sa nakabalot?

Anyhow, busyng busy ang lolo nyo kaya di nyo ako napagkikita dito. Busy busyhan. Dun sa lahat ng mga dumating sa party ko sa the place to be, salamat sa inyo at di nyo nakita yung address. Ako nga di rin makita ng GPS ko eh. Sobrang secret. Saktong sakto kasi walang dumating. Laking tipid.

Sa lahat ng bumati tenkyu very much.

Ano ang pakiramdam ng bagong bertdey? Wala naman. Wala namang nabago kundi isang numero. Parang pa-ending, o kaya bola ng jueteng. Yun nga lang, kumbaga sa 75 steps na papuntang langit, siguro nasa 37th step na ako. Kung pwede nga lang maglakad ng pabalik.

Bakit ba taon taon kelangan mag birthday? Bakit di na lang gawing every ten years? Yun ngang olympics every four years eh. Pwede naman siguro baguhin. Mahirap kasi taon taon nagtatago ako. Eh papano kung maubusan ako ng pagtataguan, mahirap na.