Photo Credits: AFP

Hayaan mo, katulad ng sinabi ko noon, di ko hahaluan ng pulitika ang site na ito, puro kabulastugan lang.

Pero sempre, di naman puro kabulastugan lang ang buhey. Once in a blue moon, kelangan mo din namang maging balat sibuyas.

Basta wag ka lang masyadong nana, okey lang.

As usual kasi, delayed na naman ang reaction ko. Para kasi akong namamanhid pag may kinukuha si Lord. Umaabot ng ilang araw bago tuluyang mag-sink in. “Hay Honga, patay na si  (insert your name here)..”

Marami na rin akong kaibigan at mga kamag-anak na nag-Saudi na rin ng walang balikan, kaya medo ang katawan ko ay naka-develop ng natural tendency na mag-shutdown kapag may ganitong balita. Actually di naman totoong shutdown, para lang syang computer na kahit naka on pa rin, naka-hibernate naman.

Ngayon ko nararamdaman ang pagkawala ni Tita.

Bata pa ako Tita Cory na yan. Wala pa akong bahid ng pulitika sa katawan, Tita Cory na yan. Pero naaalala ko, kahit mga bata pa kami noon, medyo me alam na kami sa mga kabulastugan ng mga nasa gobyerno. Kasi ugali namin, kapag may nagwawalanghiya, sasabihin namin, “Isusumbong kita kay Tita Cory!“

Ang alam kasi namin, sya ang pangontra noon sa mga walanghiya, sa mga salot, sa mga kawatan, sa mga tiwali at abusado.

Ngayon, kahit papano nakikita ko na ulit yung mga dati kong kaibigan nung nasa elementary pa ako. Kaso mo wala na kaming pagsusumbungan ngayon.

Wala na kaming maipapamana sa mga janakis namin na pwedeng pagsumbungan. Ang uubra na lang siguro ay yung “Sige, lagot kay Ate Glow!” Hindi upang isumbong ang mga kawatan at mga abusado, kundi ang takutin ang mga batang ayaw matulog at hindi takot sa multo.