Ang isa sa mga natutunan ko sa buhay ay ang pagiging maabilidad. Bakit nga naman kailangang gumastos kung di naman kailangan. At kung kailangan mo naman ang isang bagay, kaya mo naman itong gawan ng paraan.

Ang moral lesson: Huwag maging waldas. Make do with what you have.

Dahil lumaki kaming mahirap lang. Di kami sagana sa mga laruan. Bukod pa dyan, di pa naman uso ang mga PSP, Gameboy at Wii noong mga panahon namin ni Kopong Kopong.

Noon, ang cellphone namin ay ang mga latang me tali. Long distance na yun. Pag gusto mo naman i-buzz yung trops mo, batuhin mo lang yung bahay oks na. O kaya me special kayong sipol bilang sign. Ni wala sa hinagap na mai-imagine namin na ang magiging tambayan in the future para makipagkwentuhan ay peysbuk. Dati rati dun lang kami sa kamposanto tumatambay hanggang hatinggabi.

Pagsapit ng alas sais, tutunog na ang kampana na didnig sa buong bayan para sa orasyon. Cue namin yun na uwian na. Bukas ulit. Hindi pwedeng mag overtime kasi siguradong maririnig mo na si Aling Sepa na sumisigaw na “Jerryyyyyy! Nasaan ka ng put%^%%mo ka! Wala pang sinainggggggg!”

Ang mga laruan namin, gawa gawa lang sa kung anu-anong indigenous materials at mula sa mga used na bagay. Ang lumang gulong ng traysikel, pinapagulong namin habang tumatakbo kaming nakahubo sa plasa. Gumagawa kami ng mga kinudkod na kahoy (parang surfboard) at syang kinakarera namin sa kanal. Ang mga lumang papel na kaha ng yosi, itinutipi namin at syang ginagawang perang papel.  Yung trumpo kaya rin naman gawin.

Sanay kaming magkarpintero ng sariling mga laruan at paglilibangan.

Pero ang teks medyo pang higher level na yun. Kasi kelangan mo pa gumastos. Pero oks lang, kasi educational naman. Dito kami lahat natutong magbilang. I-sa da-la-wa- tat-lo a-pat. Mas maraming text na taya, mas malaki ang bilang.

Kaya bata pa lang kami, naghahanda na kami sa kinabukasan at laban ng buhay.

Kung sinong mas madaya magbilang ng teks, alam namin na “ah yayaman ito paglaki, o kaya baka maging meyor pagdating ng araw”. Kung sino naman ang magaling magdesign ng mga daan sa mga tambak na buhangin, alam na namin na engineer ito paglaki.

Pero dahil mahirap lang kami, lahat kami natutong maging maabilidad. Lahat kelangang gawan ng paraan. Kaya naman nung kelangan kong bumili ng cameraphone, naisip ko kesa naman gumastos ako ng ilang thousand syete mil, ginawan ko na lang ng paraan.