Sa loob ng isang rumaragasang train, mayroong isang Ruso, Cubano at Pinoy ang nagkukwentuhan, nag-iinuman at nagkakasayahan. Tumayo ang Rusong si Ivan, tinungga ang hawak hawak na bote ng vodka . Glug glug glug.

Sabay sabing…

“In Russia the Motherland, we have the best vodka in the whole world, nowhere can you find Vodka as good as the one we produce in Russia. And we have so much of it, that we can just throw it awaaaay…”

Sabay bukas ng bintana ng tren at  hagis ng bote ng vodka. Wagapak!

Palakpakan ang mga pasahero. “Woohoo! Ang yabang!!! Basa lang ng Basa…

Mga kwento mula sa korte ng paglilitis laban sa mga akusado sa karumal-dumal na Amputanginaan  Massacre.

***

Abogado: Mister, yung biktima po ba ay misis ninyo?
Pedro: Opo
Abogado: Ayon sa report, sya ay 53 anyos na, ilang taon na po ba siya?

Pedro: Hulaan mo.

***

Abogado: Sa palagay mo ba, posible bang sila silang mga biktima ang nagpatayan?

***

Abogado: Posible bang ang mga sugat ng biktima ay dahil sa mga kagat ng lamok? Basa lang ng Basa…

Ang isa sa mga natutunan ko sa buhay ay ang pagiging maabilidad. Bakit nga naman kailangang gumastos kung di naman kailangan. At kung kailangan mo naman ang isang bagay, kaya mo naman itong gawan ng paraan.

Ang moral lesson: Huwag maging waldas. Make do with what you have.

Dahil lumaki kaming mahirap lang. Di kami sagana sa mga laruan. Bukod pa dyan, di pa naman uso ang mga PSP, Gameboy at Wii noong mga panahon namin ni Kopong Kopong.

Noon, ang cellphone namin ay ang mga latang me tali. Long distance na yun. Pag gusto mo naman i-buzz yung trops mo, batuhin mo lang yung bahay oks na. O kaya me special kayong sipol bilang sign. Ni wala sa hinagap na mai-imagine namin na ang magiging tambayan in the future para makipagkwentuhan ay peysbuk. Dati rati dun lang kami sa kamposanto tumatambay hanggang hatinggabi. Basa lang ng Basa…

Oo, wala ka na sa bahay ni Kuya. Di na uso ang PBB dahil meron nang PGB. As in Patay Gutom Bloggers.

Anong masakit? Eh sa tooto namang patay gutom kayo di ba? Di bahhh?

You people na uber dayukdok na mga taga-barrio at mga laman ng mga squatter, wala kayong ginawa kundi kuyugin ang mga Blogger events at magpanggap na mga journalists kuno.

Mga wala naman kayong karapatan na magsulat. Natuto lang kayo magpost ng mga lyrics sa prenster, kala nyo mga Carlos Palaca awardee na kayo. Basa lang ng Basa…

Bago ko i-post ang ibang mga bagay bagay na pilit na naghihiwa-hiwalay sa ating mga Pinoy katulad ng mga salitang katulad ng patay gutom, tamang friends muna tayong lahat.

Dahil sempre, suspended in animation muna ang ating mga buhay buhay. Wala munang gyera sa Mindanao, wala munang puputulan ng ulo ang mga Abusayap, at wala munang mang-aaway sa mahal na Reyna. Basa lang ng Basa…

Okey sa olrayt! Me bugbugan na naman tayong mapapanood. Hindi, hindi yung bugbugan nina Reyna at ng mga Manila Elitist bloggers. Next week na ko eepal dun. Unahin muna natin to dahil baka mapanis na.

May 2 ang laban. Magkaka-alaman na kung sino ba talaga ang  tunay na hikain: Si Pacquiao, si Hatton o ako. Basa lang ng Basa…