Parang gusto ko rin mag-picnic…

 
Sabi ko nga sa title, No Comment!!!

Sabi nung titser ko nung grade one ako, ang madaldal daw isi zipper ang bibig.

Akala ko commercial ng kuritas… para sa singaw pala.

Heto… ganito ang hitsura ng paang nababad sa baha at nagkaron ng alipunga. Nagdudurog-durog pah! Sarap sa kape.

Sandamakmak na blogs na ang aking na-orbitan. Madalas naiispatan ko ang mga blog entries na kung tawagin nila ay wordless Miyerkules. Ika nga nila kasi ni kopong kopong, “action speaks louder than words..” Charing!

Malamang katulad ko rin sila, may mga araw at gabing wala namang maisulat na matino. Okey nga naman kasi me araw na day-op ka mag-isip kaya piktyur na lang, katalo na. Pampalaman sa blogs. Ang kaibahan nga lang namin, ang blog ko na ito, eh wala namang matinong entry.

Kung iniisip mo na me mapupulot ka ditong moral lesson o kagandahang asal. Sorry ka. Mali ang napindot mo. Bagsak ako sa good manners and right conduct nung grade one ako. Di na ako masyado eepal pa. Pahimagas ko lang naman lahat ng yan. Kasi sasali na din ako para me pampalaman ako sa blog kapag wala akong ganang makipagwentuhan mag-isa.

Kaya mula next year week, uumpisahan ko na ang aking Wordless Miyerkoles wannabe na tatawagin kong Piktyur Piktyur! Syempre, para me remember! Malamang ang mga piktyurs na isasalpak ko ay nakita mo na sa kung saang lupalop ng internet. Yung mga makukulimbat ko ay ipo-post ko lang uli dito.

Bakita ba. Trip ko.