Isa sa mga sikatchupoy na characters sa tv noong bata pa ko ay si McGyver.

Kung merong James Bond sa pelikula, sya na halos ang katumbas nito. Maliban na lang na wala naman syang high tech na mga gadgets at hindi rin naman sya secret agent.

Mala super hero, baka pa. Kunsabagay, lahat naman ng bida, mala-super hero ang dating.

Kumbaga sa Pinoy, ang bida hindi pwedeng mamatay. Dahil kagaya nung pelikula ni FPJ na namatay sya, sa sobrang sama ng loob ng mga manonood na jejemons noon, binomba nila yung sinehan.

Kaya kita mo, di pwedeng mamatay si FPJ buhat noon. Kung mamamatay man, laging buhay ulit. Enihaw, wala akong balak buhayin ulit si FPJ, naisingit ko lang. Basa lang ng Basa…

Magpapalit palit na muna ako ng sound trip dito lagi lagi.

Tutal di naman ako mauubusan ng music sa mundo kaya iiba ibahin ko naman ang tema. Kung sakali namang maubusan nga ako ng music, kung sakali lang naman… isasalpak ko na lang ang mga kundiman na music ng tatay ko, kagaya nung background music ni Ruthie.

Sa ngayon eto, tamang 80s hair metal muna ako dito. Eto kasi yung mga music nun kapag nag-inuman kami sa Shakeys. Oo cowboy grill na sya ngayon. At oo, medyo baduy na ngayon uminom dun. Noon kasi oks na oks. Bago kami pupunta dun sa Ermita, magba bake muna kami ng mga kapawa ko cub scout ng brownies. Sarap mag sound trip. Habang lumalangokami ng pitsel pitsel na drop beer. Headbang!

Kahit di pa uso nun ang air guitar, expert na kami lahat.

O sya sya…. tagay!