Dahil pinagtsistismisan na kami sa iskul, naging mainit na kami. Bukod naman kasi sa marami mga di nakakaintindi sa salitang “walang pakialaman”, me mga iba din ksi na di maiwasan na magkamot ng magkamot ng kanilang makakating dila.

At isang araw nga, nawala na lang parang bula si ma’am ko. Parang pumutok na plastic balloon. Nakailang balik pa rin ako sa bahay nila pero hindi ko sya nakausap.

Para na akong inuyat na nganga ng niyog…. Basa lang ng Basa…

“Hanggang sa huling patak ng aking dugo juice.” – Agent Orange

Kahit na anong bawal sa akin, wa epek. Pag gusto ko, gusto ko. Pag ayaw ko, ayaw ko. Lalo kapag pinipilit akong gawin ang isang bagay na di naman talaga bukal sa loob ko.

Ganun talaga katigas ang ulo ko. Sinubukan ko nga hampasin ng bote, matigas talaga.

Yung iba naman sinubukan hampasin ng baseball bat, wa epek pa din. Nabiyak lang ng konti at medyo na-oblong. Pero ilang araw lang, balik na uli sa kanyang original na hugis ang ulo ko. Oo, pramis. Basa lang ng Basa…