(Hango sa librong “Alamat ng Tropang X”)

Nakasakay kami sa isang karag-karag na jeep, pauwi na. Kahit medyo amoy alak pa kami, okay lang dun sa ibang pasahero, iilan lang naman kaming sakay. Yung isang mama mukha ngang galing pang beerhouse, me tsikinini pa sa leeg.

Etong si Omar nagwawala pa. Awat awat namin kasi baka mahulog sa jeep. Sige sya ng kasisigaw, “Papatayin ko talaga yun, tol. Papatayin ko!”. Basa lang ng Basa…

(hango sa librong “Alamat ng Tropang Ekis”)

Kampai!!!!! Kampai!!!

Ayos, nagkapangalan na din ang grupo. As usual, pakana yun ni Jordan. Sya kasi ang pinaka-alaskador sa grupo namin kaya sya rin ang nangunguna sa pagbibigay ng alyas at pangalan sa kung anu-ano, mapa-tao man yan o hayop. Hayop.

At eto na nga, andito kami sa loob ng isang VIP room ni Aling Bising, nagpapaka-saya at sempre, Kampai!!! Nagpapakalasing sa kaligayahan. Pinagdiriwang namin ang isang importanteng araw sa buong kasaysayan ng Intramuros. Basa lang ng Basa…

Ang Simula

Unang araw namin sa Psychology. Lahat kami nasa row six.

Ewan ko ba kung bakit laging stereotyped na laging ang mga nasa last row, puro pasaway. Hindi naman masyadow.

Nagkataon lang siguro na kaming mga nasa last row, medyo mahiyain sa personal, kaya kami pumupwesto sa me bandang hulihan. Kasi alapa ka naman talaga kapagka nasa harapan ng kamera di ba?

Habang abala ang mga kaklase namin na daldalan ng daldalan, kami dahil hindi magkakakilala sempre pakiramdaman muna. Sempre astig-astigan muna. Basa lang ng Basa…